Selma Miriam ve Noel Furie, 1972'de Connecticut Ulusal Kadınlar Örgütü'nün bir toplantısında tanıştıklarında talihsiz ev hanımlarıydı. Kısa süre sonra, kocalarından lezbiyenler olarak ayrıldılar ve kadınların toplandığı bir yer yaratmaya başladılar.
Bayan Miriam yetenekli ve maceracı bir aşçıydı ve önce evinde akşam yemeğini durdurdu ve yemyeşil vejetaryen yemeklerle haftalık bir büfe için 8 dolar hesapladı – verdiği mutfak kararı, çünkü bir arkadaş feminist bir gıda girişiminin hayvanların acılarına katkıda bulunmaması gerektiğine dikkat çekti.
1977'de Bridgeport'taki çıkmazda bir endüstriyel binada feminist bir restoran ve bir kitapçı olan Bloodroot'u açtılar. Onlar hiçbir garson, hiçbir basılı menü ve kasa yoktu ve onlar reklam vermedi. İş kazanma şansına karşı gerçekleştirildi.
“Bize ihtiyaç duyan insanlar bizi buluyor,” dedi Bayan Miriam.
Selma Miriam, 6 Şubat'ta Conn, Westport'taki evinde öldü, 89 yaşındaydı.
Sebep pnömoni, dedi uzun zamanlı ortağı Carolanne Curry.
“Sadece bir parça kek istemiyoruz, tamamen yeni bir tarif istiyoruz,” dedi Bayan Miriam, 2024'ün uzunluğu hakkında bir belgesel olan “Bir Mutfak Ayrıntısı: Bloodroot'un Hikayesi” nde. (“Bloodroot” başka bir belgesel 2019'da çıktı.)
Değerlerini koyduğu gibi yaşamaya kararlıydı ve Bloodroot şu değerlerin somutlaşmışıydı: iyi konuşmalar, aktivizm ve harika yemekler için bir yer. Aynı zamanda hiyerarşik olmayan bir girişimdi; Müşteriler kendi tablolarına hizmet etti ve çözdüler.
İlk başta, ilk üyeler nihayet devam etmesine rağmen Bloodroot bir kolektif olarak çalıştırıldı. Son birkaç on yılda iki kişilik bir kolektif olmuştur: Bayan Miriam ve Bayan Furie. (On yıllar önce çok kısaca çıktılar ve hızlı arkadaş kaldılar.)
Hevesli bir bahçıvan olarak, Miriam, Restoran yerel bitki olarak adlandırılan, ilkbaharda çiçek açan ve yeraltında büyüyen ve yeni çiçek kolonileri oluşturan bir kök sisteminden yayılan. Aradığı metafor “ayrı ama ağa bağlı”. Ayrıca ismin sertliğini de sevdi.
Ebeveynlerinin yardımıyla, 1970'lerde Connecticut'taki bir kadına döndüğü tek bankadan 75 cent saatlik çalışmasından 19.000 dolar ile birlikte, Bridgeport'taki bir işyerinde Bridgeport'taki bir işyerinde eski bir makine birimi geçirmişti. Korkak bir odaydı, ama arkasında bir bahçe için yer vardı ve Long Island Sound onu gördü.
O ve meslektaşları yeri ekonomik mobilyalar, siyasi posterler ve vintage fotoğraflar ve kadınların resimleriyle doldurdu. Yıllar boyunca müşteriler kendi annelerinin ve büyükannelerinin fotoğraflarına katkıda bulundular. “Kadınların duvarı,” dedi Bayan Miriam ve Bayan Furie.
Odanın koltuklar için rahat bir köşeleri vardı ve kitapçı feminist kanon ve yazarlar Andrea Dworkin, Adrienne Rich ve Audre Lorde dahil olmak üzere hayranların el yazısı notları ile doluydu. Yurtiçi kediler, Bella Para Parsama ve Gloria Steinem gibi feminist kahramanların adını aldı.
Sürekli değişen menülerini yaratmak için Bayan Miriam, dünyanın her yerinden vejetaryen mutfak geleneklerini destekledi, sahada topladığı ve restoranda büyüdüğü restoranın bahçesinde yiyecekler kullandı. Mutfakta ona katılan kadınlar – diğer ülkeler arasında Brezilya, Etiyopya, Meksika, Honduras ve Jamaika'dan göçmenler – ulusal mutfaklarından mahkemeler yaptılar. Jamaikalı kadınlardan biri olan Carol Graham, Tofu ve Seitan ile üretilen ve uzun zamandır Bloodroot'un en çok satanlarından biri olan pislik “tavuk” tarifini geliştirdi.
Pirinç, patates ve kaju fıstığı ile Kamboçya Kanji gibi çorbalar ana destekti. Son yıllarda, Bayan Miriam, ekili fındık sütünden yapılmış vegan peyniri denemeye başladı. Restoranın 40. doğum gününden kısa bir süre önce 2017'de ziyaret eden Haberler-restoran eleştirmeni Tejal Rao, “yazar Willa Cather'in adını taşıyan olgun, nazik bir alkolik aromalı” derinden aromalı bir kaşar benzeri sayı olduğunu yazdı.
Bloodroot sadece bir topluluk olarak bir topluluk olarak tasarlandı, ancak erkekler de erkekleri çekti. Müşteriler, sade atmosferden ve gelişmekte olan menüden sadık kaldı, bu da yeri ince zamanlarda canlı tuttu.
“Başladığımızda,” dedi Bayan Furie bir röportajda, “bir uçurumdan atlıyormuşuz gibi hissettim.” Bu ruha saygı duyuyor, 1991'den “Thelma ve Louise” filminden çerçeveli bir fotoğraf, açık mutfakta asılı kötü adamlara giden başka bir çift kadın hakkında.
“3 yaşındaki çocuklarıyla gelen insanlar var:” 3 yaşındayken buraya geldim ve şimdi çocuğumla geri döndüm.
Selma Miriam Davidson 25 Şubat 1935'te Bronx'ta doğdu ve Bridgeport'ta büyüdü. Bir kumaş işi açan Faye ve Elias Davidson'un tek çocuğuydu, Davidson'un Kumaşları, Bridgeport'taki Main Street'in doğduğu yılı açtı.
Jackson Koleji'nde Phi Beta Kappa'yı, daha sonra Massachusetts (1956) Tufts Üniversitesi Kadın Okulu'nda tamamladı. 1976'da boşandıklarında, ikinci adını soyadı olarak kullanmaya başladı.
Bayan Miriam hikayesi hakkında açıktı. Ebeveynlerinin yardımıyla, 15 yaşında tek çocuğunun okulu durdurmasını istemeyen yasadışı kürtajdan bahsetti. Doktora umutlarını kısıtlayan kötü uygun bir membranın sonucu olan üniversitede hamile kalmaktan bahsetti. Biyolojide.
Doğaüstü idi. Blooroot'un açıldığı hafta boyunca kendisine meme kanseri teşhisi kondu. Doktoru poliklinik müdahalesinde yumruyu çıkardı, ancak radikal mastektomi yoksa üç yıl içinde öleceğini söyledi. İşi kaçırmak istemediği için reddetti.
“Yemek yapabilen tek kişi bendim,” diye vurguladı.
Kanser bir daha asla ortaya çıkmadı ve tıp mesleği şüpheli kaldı ve kendini homeopatik yollarla tedavi etmeyi tercih etti. Hayatının çoğunda sağlık sigortası yoktu.
Bayan Curry'ye ek olarak, Bayan Miriam çocukları Sabrina ve Carey Bunks tarafından hayatta kaldı. Bayan Curry, 1988'de bir gün öğle yemeğine geldiğinde Bayan Miriam ile tanıştığını ve 37 yıl boyunca akşam yemeğinde kaldığını söyledi.
“Bu işi yapmamız için hiçbir neden yok ve birçok yönden onu alamadık,” dedi Bayan Miriam, restoran hakkında “bir mutfak ayaklanması” nda ve Bloodroot'un her zaman para kazanan olmadığını fark etti. “Ama bir hayatımız vardı.”
Bayan Miriam yetenekli ve maceracı bir aşçıydı ve önce evinde akşam yemeğini durdurdu ve yemyeşil vejetaryen yemeklerle haftalık bir büfe için 8 dolar hesapladı – verdiği mutfak kararı, çünkü bir arkadaş feminist bir gıda girişiminin hayvanların acılarına katkıda bulunmaması gerektiğine dikkat çekti.
1977'de Bridgeport'taki çıkmazda bir endüstriyel binada feminist bir restoran ve bir kitapçı olan Bloodroot'u açtılar. Onlar hiçbir garson, hiçbir basılı menü ve kasa yoktu ve onlar reklam vermedi. İş kazanma şansına karşı gerçekleştirildi.
“Bize ihtiyaç duyan insanlar bizi buluyor,” dedi Bayan Miriam.
Selma Miriam, 6 Şubat'ta Conn, Westport'taki evinde öldü, 89 yaşındaydı.
Sebep pnömoni, dedi uzun zamanlı ortağı Carolanne Curry.
“Sadece bir parça kek istemiyoruz, tamamen yeni bir tarif istiyoruz,” dedi Bayan Miriam, 2024'ün uzunluğu hakkında bir belgesel olan “Bir Mutfak Ayrıntısı: Bloodroot'un Hikayesi” nde. (“Bloodroot” başka bir belgesel 2019'da çıktı.)
Değerlerini koyduğu gibi yaşamaya kararlıydı ve Bloodroot şu değerlerin somutlaşmışıydı: iyi konuşmalar, aktivizm ve harika yemekler için bir yer. Aynı zamanda hiyerarşik olmayan bir girişimdi; Müşteriler kendi tablolarına hizmet etti ve çözdüler.
İlk başta, ilk üyeler nihayet devam etmesine rağmen Bloodroot bir kolektif olarak çalıştırıldı. Son birkaç on yılda iki kişilik bir kolektif olmuştur: Bayan Miriam ve Bayan Furie. (On yıllar önce çok kısaca çıktılar ve hızlı arkadaş kaldılar.)
Hevesli bir bahçıvan olarak, Miriam, Restoran yerel bitki olarak adlandırılan, ilkbaharda çiçek açan ve yeraltında büyüyen ve yeni çiçek kolonileri oluşturan bir kök sisteminden yayılan. Aradığı metafor “ayrı ama ağa bağlı”. Ayrıca ismin sertliğini de sevdi.
Ebeveynlerinin yardımıyla, 1970'lerde Connecticut'taki bir kadına döndüğü tek bankadan 75 cent saatlik çalışmasından 19.000 dolar ile birlikte, Bridgeport'taki bir işyerinde Bridgeport'taki bir işyerinde eski bir makine birimi geçirmişti. Korkak bir odaydı, ama arkasında bir bahçe için yer vardı ve Long Island Sound onu gördü.
O ve meslektaşları yeri ekonomik mobilyalar, siyasi posterler ve vintage fotoğraflar ve kadınların resimleriyle doldurdu. Yıllar boyunca müşteriler kendi annelerinin ve büyükannelerinin fotoğraflarına katkıda bulundular. “Kadınların duvarı,” dedi Bayan Miriam ve Bayan Furie.
Odanın koltuklar için rahat bir köşeleri vardı ve kitapçı feminist kanon ve yazarlar Andrea Dworkin, Adrienne Rich ve Audre Lorde dahil olmak üzere hayranların el yazısı notları ile doluydu. Yurtiçi kediler, Bella Para Parsama ve Gloria Steinem gibi feminist kahramanların adını aldı.
Sürekli değişen menülerini yaratmak için Bayan Miriam, dünyanın her yerinden vejetaryen mutfak geleneklerini destekledi, sahada topladığı ve restoranda büyüdüğü restoranın bahçesinde yiyecekler kullandı. Mutfakta ona katılan kadınlar – diğer ülkeler arasında Brezilya, Etiyopya, Meksika, Honduras ve Jamaika'dan göçmenler – ulusal mutfaklarından mahkemeler yaptılar. Jamaikalı kadınlardan biri olan Carol Graham, Tofu ve Seitan ile üretilen ve uzun zamandır Bloodroot'un en çok satanlarından biri olan pislik “tavuk” tarifini geliştirdi.
Pirinç, patates ve kaju fıstığı ile Kamboçya Kanji gibi çorbalar ana destekti. Son yıllarda, Bayan Miriam, ekili fındık sütünden yapılmış vegan peyniri denemeye başladı. Restoranın 40. doğum gününden kısa bir süre önce 2017'de ziyaret eden Haberler-restoran eleştirmeni Tejal Rao, “yazar Willa Cather'in adını taşıyan olgun, nazik bir alkolik aromalı” derinden aromalı bir kaşar benzeri sayı olduğunu yazdı.
Bloodroot sadece bir topluluk olarak bir topluluk olarak tasarlandı, ancak erkekler de erkekleri çekti. Müşteriler, sade atmosferden ve gelişmekte olan menüden sadık kaldı, bu da yeri ince zamanlarda canlı tuttu.
“Başladığımızda,” dedi Bayan Furie bir röportajda, “bir uçurumdan atlıyormuşuz gibi hissettim.” Bu ruha saygı duyuyor, 1991'den “Thelma ve Louise” filminden çerçeveli bir fotoğraf, açık mutfakta asılı kötü adamlara giden başka bir çift kadın hakkında.
“3 yaşındaki çocuklarıyla gelen insanlar var:” 3 yaşındayken buraya geldim ve şimdi çocuğumla geri döndüm.
Selma Miriam Davidson 25 Şubat 1935'te Bronx'ta doğdu ve Bridgeport'ta büyüdü. Bir kumaş işi açan Faye ve Elias Davidson'un tek çocuğuydu, Davidson'un Kumaşları, Bridgeport'taki Main Street'in doğduğu yılı açtı.
Jackson Koleji'nde Phi Beta Kappa'yı, daha sonra Massachusetts (1956) Tufts Üniversitesi Kadın Okulu'nda tamamladı. 1976'da boşandıklarında, ikinci adını soyadı olarak kullanmaya başladı.
Bayan Miriam hikayesi hakkında açıktı. Ebeveynlerinin yardımıyla, 15 yaşında tek çocuğunun okulu durdurmasını istemeyen yasadışı kürtajdan bahsetti. Doktora umutlarını kısıtlayan kötü uygun bir membranın sonucu olan üniversitede hamile kalmaktan bahsetti. Biyolojide.
Doğaüstü idi. Blooroot'un açıldığı hafta boyunca kendisine meme kanseri teşhisi kondu. Doktoru poliklinik müdahalesinde yumruyu çıkardı, ancak radikal mastektomi yoksa üç yıl içinde öleceğini söyledi. İşi kaçırmak istemediği için reddetti.
“Yemek yapabilen tek kişi bendim,” diye vurguladı.
Kanser bir daha asla ortaya çıkmadı ve tıp mesleği şüpheli kaldı ve kendini homeopatik yollarla tedavi etmeyi tercih etti. Hayatının çoğunda sağlık sigortası yoktu.
Bayan Curry'ye ek olarak, Bayan Miriam çocukları Sabrina ve Carey Bunks tarafından hayatta kaldı. Bayan Curry, 1988'de bir gün öğle yemeğine geldiğinde Bayan Miriam ile tanıştığını ve 37 yıl boyunca akşam yemeğinde kaldığını söyledi.
“Bu işi yapmamız için hiçbir neden yok ve birçok yönden onu alamadık,” dedi Bayan Miriam, restoran hakkında “bir mutfak ayaklanması” nda ve Bloodroot'un her zaman para kazanan olmadığını fark etti. “Ama bir hayatımız vardı.”
